اين فرمايش نبى اكرم ( ص ) : « إِذَا أَرَادَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بِعَبْدٍ خَيْراً فَقَّهَهُ فِى الدِّينِ » ؛ « 1 » هرگاه خداى عزوجل به بنده‌اش ارادهء خير كند در درجه اوّل او را متفقّه در دين قرار مىدهد و او را با معارف ، مسايل ، اصول و فروع دين آشنا مىكند . البته « وزَهَّدَهُ فِى الدُّنْيَا » هم ضميمهء آن است . اگرچه اين مطلب از همين آيه - با قطع نظر از روايات - استفاده مىشود ، ولى

--> ( 1 ) . قال النبىّ ( ص ) : يَا أَبَا ذَرٍّ ، إِذَا أَرَادَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بِعَبْدٍ خَيْراً فَقَّهَهُ فِى الدِّينِ وَ زَهَّدَهُ فِى الدُّنْيَا وَ بَصَّرَهُ بِعُيُوبِ نَفْسِه . ( بحارالأنوار ، ج 74 ، باب 4 ، ص 72 ؛ مكارم الأخلاق ، فصل 5 ، ص 458 ) اى اباذر ! هرگاه خداى عزوجل به بنده‌اى ارادهء خير كند او را داناى در دين مىكند و پارساى در دنيا و بيناى به عيبهايش قرار مىدهد .